Philosofica-Hermetica-img

WIEGEN DEN UYL KUNST IN PERIODES.
WORDING TOT VANITAS.

1. WORDING
Als een superpositie. Daar waar het leven eerst werd bedacht en toen pas gevonden. Met dit gegeven permitteer ik mij voor God de schepper te spelen in de hoop iets van het mysterie te ontdekken en vorm te geven en boekstaaf daarmee een deel van mijn leven.

2. GASSEN – HET INGEWIKKELDE
Waarbij het voorspellen van het onvoorspelbare, het hoogstegedachten goed is en zich pas laat vertalen in vele lagen en extra dimensies. Op weg naar dat doel, het voorspelde vormgeven, is de herschepping een pretentieuze maar legitieme daad.

3. ALLES IS ALLES – EEN CHAOS DIE KLOPT
Snaren, als resultaat van duivelse wiskunde, zou de theorie van alles verklaren en dit alles laat mijn hand, moeiteloos op papier duelleren in 1001 varianten. Op zoek naar orde in de chaos, middels de abstracte waarheid.

4. LEVEN – CONCEPTIE
De economie van de liefde, rationeel, uit lijfsbehoud. Niet meer, niet minder. Om te overleven. Alles is immers eigenbelang. Dit vormgeven dwingt tot langzaam de ruimtelijkheid van de abstractie te verlaten, wat deels als een offer voelt om het pad van het toeval te kunnen volgen.

5. EMBRIONALE LEVENSVORM
Daar waar het leven kan knakken in teerheid, in schoonheid en in beperking van en in alles. Denkend aan onze zoon Vincent (1983-1983) schiet ik emotioneel te kort. Anderzijds komt hier een uitdaging tevoorschijn die een groot veld bestrijkt in biodiversiteit.

6. CONTEXLOZE FIGUREN
Als entiteit, ruw, gevormd zonder relatie met haar omgeving of sociale verbanden.

7. ANDROGYNE FIGUREN – SOLITAIRE FIGUREN
Juman/Animal. Juminal? Zonder verbondenheid in hun context te plaatsen. Wat gaat het worden? Waarom dit facet in deze tijdsbalk van tijdsverschillen.? Wel, hierom. Eigenschappen die ons karakter bepalen worden al heel vroeg vastgelegd in onze genen, in ons brein. Denk aan seksuele oriëntatie, maar vooral sociaal vermogen en onvermogen.

8. ANNEXATIE – KERN VAN PERCEPTIE
Met een nonlokaal bewustzijn, we annexeren en reflecteren opinies en creëren vanuit toevalligheden. In deze lichtvoetige benadering schuilt mijn plezier in het creëren.

9. DOMINANTIE – ONDERWERPING
Beide factoren kennen hun belang. De ene kruising maakt de andere. In vorm kleur, afmeting, materiaal, in onderwerp. Maar ook iets simpels als een compliment of afkeuring. Van commerciële flop tot succes aan toe. Alles heeft elkaar nodig. Als willekeurige processen in of uit balans.

10. WAARHEID – ESSENTIE
Collectieve gedachten, kudde gedrag en valse verwachtingen vragen om waarheid. Evenwicht voortkomend uit een sociale en egoïstische houding, om je te identificeren, vraagt daarom. Eigenbelang en macht tekent zich zo af dat de hoop op evenwicht verloren lijkt. Doch alles heeft zijn keus, zijn kantelmoment. Bij de essentie ga ik uit van het krachtenveld of moment in de afbeelding, waar de delen de delen zijn en de onderdelen de som der delen. Als het ware een nieuwe kiemkracht: zoals conceptie of zin in het leven.

11. BLUE IN GREEN
Een titel van vele Jazz muziekstukken. Voor mij een verwijzing naar een moment waar het leven begon in modder of pyriet. Van zee naar land. Waar ik mijzelf opnieuw wilde uitvinden. Om zodoende een nieuwe vorm en sensibiliteit van het nu te creëren.

12. BOMEN – INTERVAL
Bomen als fenomeen, als zogenaamd eerst geborene in onze ruimte. Die letterlijke en figuurlijke ruimte geeft en neemt, plus een volledig terrein aan mogelijkheden tot interpretatie en verbeelding. Daar komt bij het hele scala aan verworvenheden, samen goed voor een nieuw traject tot zingeving.

13. WAARNEMING – AM WALD RAND
Vanuit het centrum van de wereld bezien maakt waarneming het ontoegankelijke toegankelijk. Mede inspirator tot het thema Bomen en Interval is Armando geweest met zijn schilderij Am Wald Rand waar het landschap nu ook schuld treft. Door waarneming, deelneming, erfzonde, de delen en de onderdelen, evenwicht, eigenbelang. Ja, noem ze allemaal maar op, komen eerder genoemde facetten weer aan bod, tot het landschap aan toe.

14. COLLECTIEF GEHEUGEN
Collectieve intelligentie, door mensen met elkaar verbonden. Schuld ligt meestal bij de ander, bij jou dus, maar ook bij mij. Moeilijk uit te poetsen, ook als alles een illusie is. Niets vast ligt. Geen regel. Geen kader, waarin zelfs het nu niet bestaat, zodat het maken zelfs geen kort oponthoud is.

15. DESTRUCTIE – EXISTENTIE
Over het gevoel van verlies, zijn en verlangen. Ik en de ander. Kracht en bezinning. Angst en verwondering. Beginselen verraden of verdedigen. Kortom tegenstellingen genoeg te vertalen in kleur en vorm en onderwerp en vooral nodig bekwaamheid aan begrip, voorafgaand aan begrijpen.

16. SYMBIOSE – GULDEN SNEDE
Deze afmeting als terugkerende basis van schoonheid, heb ik lang weten te trotseren. Ik wilde het mijzelf moeilijk maken met afwijkende maten, ook op dit punt geïnspireerd door Willem de Kooning, om zodoende anders te leren kijken. Maar de natuurlijke schoonheid van gulden snede, om ons heen overal te vinden en vertaald in vele stellingen heeft mij weer gevonden.

17. VERVAL – SCHOONHEID
Dit zal altijd een aspect in mijn werk blijven, ondanks scherpe randjes. Alles is tenslotte dienaangaande subjectief, maar wellicht is daardoor mijn kunst dat wat het niet is. Want ondanks alles: kunst drukt kunst uit en schoonheid in sublimatie.

18. ETHIEK
Als de vrije wil een illusie is, is ethiek een luxe artikel. 1001 varianten aan gedachten schieten door mijn hoofd van het een naar de ander, waarbij liefde lijfsbehoud is. Waar dominantie of onderwerping uit eigenbelang in de genen zit. De essentie als krachtenveld dienstig is en schuld en boete conditionering, de moraal vertaalt kan worden in een prijs. Ik ben, ik ben die en daar moet ik het mee doen en liefst het ietsje meer. Terwijl bij het grootste geluk of welzijn het grootste aantal de doorslag geeft, koester ik toch de illusie van de vrije wil en betaal de prijs van de inner immigration uit lijfsbehoud om te ontsnappen aan de druk van buitenaf.

19. OVERLEVEN – CONSUMPTIE
Kunst maken is voor mij een noodzaak, zoals eten en drinken. Een constante stroom indrukken moet steeds vertaald worden in een vorm die past in een kader van persoonlijk gewenste schoonheid en relevante kunstgeschiedenis. Kunst die niet gekend wordt is waardeloos. Kunst die in een lade ligt heeft geen waarde. Dan wordt het dus tijd dat ik iets ga verkopen, want valse bescheidenheid is hoogmoed. Alleen het punt is, ik kan het niet. Ik kan er slecht afstand van doen, want ik heb ondanks geldingsdrang last van valse bescheidenheid.

20. VANITAS
Als tegenhanger van WORDING is met VANITAS de cirkel rond. Goya heeft de vergankelijkheid geschilderd met een dode koeienkop en een uitgebeend stuk karkas. Picasso heeft hem geciteerd in een schilderij met een schapenkop en een karkas. Zonder mij daarmee te willen meten. Het thema citeren in het werk komt ook nog aan de orde. Teloorgaan en verdwijnen doen we tenslotte allemaal.

POSTSCRIPTUM

De eindigheid als straf voor de onvolkomenheid is er eeuwen ingegaan als koek. Resulterend en zichtbaar in gehoorzaamheid en onderdanigheid. Ik mag hopen en vermoed, dat het beter is te stellen dat dit minstens zo vaak uitloopt in een vol leven dat lust en genot koppelt als een stel zwanen. Gelukkig maar dat deze twee facetten eeuwig blijven duelleren van Wording tot Vanitas. Als je wil leven met en voor schoonheid in dualisme zijn verval en banaliteiten onvermijdelijk. In dit proces, waarin alles aan verandering onderhevig is, dringt de illusie van de maakbaarheid zich steeds weer ruw op. Als troost verlies ik mij soms in die illusie en het maken van werk onder de daarbij passende noemer, naschrift of wel P.S. Ook wel Post scriptum. Voorlopig mijn niet vertoond werk vol geheimen.

Winkelwagen

0

Geen producten in je winkelwagentje.